آیا آسیت در سگ ها قابل درمان است؟

 

 

تجمع مایع شکم در سگ شما یک علامت است که به طور بالقوه نشان دهنده شرایط اضطراری مانند نفخ یا نارسایی خطرناک اندام است.

تجمع مایع خالص در شکم سگ شما "آسیت" نامیده می شود. علائم آسیت در سگ ها شامل استفراغ، اسهال، گشاد شدن شکم، مشکل در تنفس، درد در صورت لمس، بی قراری و ناتوانی در ته نشین شدن به دلیل ناراحتی است.

سگ شما ممکن است بی حال یا ضعیف به نظر برسد. علائم خاصی نیز می تواند به دلیل مشکل زمینه ای، مانند افزایش نوشیدن الکل همراه با نارسایی کلیه یا سرفه و ضعف ناشی از نارسایی قلبی، مشهود باشد. بسیاری از سگ‌ها تمایلی به خوردن ندارند و وزن خود را کاهش می‌دهند، هرچند که ترازو ممکن است به دلیل وجود مایعات باقی‌مانده، همان تعداد پوند یا حتی بیشتر را نشان دهد.

نکته اضطراری برای آسیت:اگر متوجه شدید که شکم سگ شما متورم به نظر می رسد، یک قرار ملاقات دامپزشکی راه حلی است. اگر مشکوک به نفخ هستید (به زیر مراجعه کنید)، یک اورژانس است. اگر سگ شما در تنفس مشکل دارد، ناگهان ضعیف شده است، و/یا لثه های رنگ پریده و همچنین شکم گشاد دارد، این نیز یک اورژانس است.

آیا آسیت در سگ ها جدی است؟

آیا آسیت در سگ ها جدی است؟

تجمع مایع شکم در سگ شما نشانه یک بیماری جدی است که احتمالاً نارسایی اندام است.

از دست دادن پروتئین از طریق روده ها (آنتروپاتی از دست دادن پروتئین) یا کلیه ها (نفروپاتی از دست دادن پروتئین) دو بیماری هستند که ممکن است باعث آسیت شوند. کاهش آلبومین به دلیل آسیب کبدی نیز ممکن است نقش داشته باشد.

تروما یکی دیگر از علل احتمالی آسیت همراه با خون ناشی از پارگی طحال یا ادرار به دلیل آسیب به مثانه است. با توجه سریع جراحی، جراحات را می توان ترمیم کرد.

علل سرطان عبارتند از همانژیوسارکوم همراه با خونریزی از طحال یا کبد یا پارگی تومور معده که باعث ایجاد پریتونیت همراه با تجمع مایعات التهابی و عفونی می شود. برخی از سموم، مانند سم موش، ممکن است منجر به آسیت خونی ثانویه به مشکلات انعقادی شود.

آسیت در مقابل چربی شکم در سگ شما

آسیت واقعی تدریجی است. ممکن است در ابتدا آن را از دست بدهید زیرا تغییر به آرامی پیشرفت می کند.

سگ دارای اضافه وزن با شکم متورم ممکن است دارای تجمع چربی یا احتمالاً از دست دادن تون عضلات شکم باشد، همانطور که در سگ های مبتلا به بیماری کوشینگ دیده می شود. در هر دو مورد، اتساع تدریجی است. شکم سفت می شود اما معمولا دردناک نیست. این به تدریج اتفاق می افتد.

آسیت در مقابل نفخ در سگ شما

اگر سگ شما از نفخ رنج می‌برد-یک وضعیت بسیار خطرناک که در آن معده سگ پر از گاز می‌شود و می‌تواند روی خود بپیچد-در ناراحتی آشکاری قرار خواهد گرفت. درد شدید، رنگ پریدگی لثه، شروع سریع تورم و معمولاً عقب افتادگی غیرمولد مشاهده خواهد شد. این یک اورژانس پزشکی فوری است: به نزدیکترین کلینیک بروید و از قبل با آنها تماس بگیرید تا بدانند که با یک مورد نفخ می آیید.

تشخیص علت آسیت در سگ ها

تشخیص با معاینه فیزیکی کامل و گرفتن شرح حال کامل شروع می شود. اگر دامپزشک شما به دلیل تورم شکم سگ شما مشکوک به آسیت باشد، مراحل بعدی سیتولوژی با جمع آوری یک نمونه مایع برای بررسی و مطالعات تصویربرداری مانند اشعه ایکس-و/یا سونوگرافی خواهد بود. (در هنگام انجام تصویربرداری، مقدار زیادی مایع ممکن است همه چیز را در شکم پنهان کند، یا ممکن است اعضای شکم را ببینید که همه به یک ناحیه فشار داده شده اند.)

ارزیابی مایعات می تواند کمک کند. دامپزشک شما به دنبال باکتری‌ها، گلبول‌های سفید خونی که با عفونت مبارزه می‌کنند، گلبول‌های قرمز خون یا سلول‌های غیرطبیعی مانند سلول‌های سرطانی که از نئوپلاسم خارج می‌شوند، می‌گردد. سطح پروتئین در مایع نیز تعیین خواهد شد.

هنگامی که مایع آسپیره می شود، به طور کلی یکی از دو نوع است:

ترشحی که هنگام تنفس اغلب کدر است و ممکن است دارای سلول‌ها و باکتری‌هایی باشد که نشان‌دهنده عفونت، سلول‌های بدخیم ناشی از سرطان، یا صرفاً مقدار زیادی پروتئین ناشی از التهاب باشد.

یا مایع ترانسوداتیو، معمولاً ناشی از مشکل قلبی یا کبدی است و پروتئین کمتری دارد. اغلب واضح است.

بسته به آنچه در مایع و تصویربرداری دیده می شود، یک پانل کامل خون مرحله بعدی عالی است. آزمایش خون می تواند به شما بگوید که آیا کبد یا کلیه ها درگیر هستند یا خیر. الکتروکاردیوگرام (EKG) یا اکوکاردیوگرام (سونوگرافی) ممکن است برای ارزیابی قلب توصیه شود.

درمان آسیت در سگ ها با تسکین شروع می شود

درمان اغلب با تخلیه مایع (ابدومینوسنتز) شروع می شود. سریعترین راه برای تسکین، به خصوص در مورد آسیت زیاد، قرار دادن یک سوزن از طریق دیواره شکم است تا مایعات خارج شوند. اگر مایع دارای سطح بالایی از پروتئین باشد، برای حفظ هموستاز باید زهکشی کنترل شود. اگر باکتری یا عناصر قارچی در مایع خروجی دیده شود، ممکن است آنتی بیوتیک یا ضد قارچ تجویز شود.

برای سگ های مبتلا به آسیت مزمن، ابدومینوسنتز منظم ممکن است کیفیت زندگی خوبی را فراهم کند. این کار را معمولاً می توان بدون آرام بخش انجام داد.

یک دیورتیک مانند فوروزماید (Lasix) اغلب پس از مراقبت های اولیه برای خارج کردن مایعات از بدن استفاده می شود. این دسته از داروها همچنین می توانند به مشکلات کلیوی یا قلبی کمک کنند.

اگر مشکلات کبدی، کلیوی یا قلبی شناسایی شده باشد، دامپزشک شما درمان را با هدف آن شرایط اولیه آغاز می کند. رفع آنها باید مایع اضافی شکم را پاک کند و از عود مجدد در آینده جلوگیری کند.

درمان آسیت در سگ ها

درمان ممکن است شامل تغییرات رژیم غذایی، مکمل‌ها و داروها باشد، که گاهی اوقات یک «کوکتل» از چندین دارو برای بهترین نتایج است. بدون مشورت با دامپزشک خود مکمل ها را اضافه نکنید. تداخلات دارویی می تواند به طور جدی بهبودی سگ شما را پیچیده کند.

اگر تروما در زیر تجمع مایع وجود داشته باشد، جراحی اغلب درمانی است. سگ شما می تواند طحال و حتی یک یا دو لوب از کبد خود را از دست بدهد، اگر آنها پاره شده و شکم را با خون آزاد پر می کنند. ترمیم ادرار نیز قابل انجام است.

همچنین اگر سگ شما آسیت عفونی یا التهابی داشته باشد، ممکن است جراحی انجام شود تا به شستشو و تمیز کردن بافت‌های صفاقی کمک کند. این مایعات و ادرار می توانند برای بافت های ظریف پوشش شکم تحریک کننده باشند.

اگر سرطان زمینه آسیت باشد، پیش آگهی عموماً بد است. یک تومور پاره شده از طریق شکم متاستاز (گسترش) داده است. پرتودرمانی، ایمونوتراپی و شیمی درمانی همگی درمان های بالقوه هستند. در حالی که این درمان ها ممکن است قادر به درمان نباشند، سگ شما ممکن است زمان با کیفیتی به دست آورد.

مدیریت آسیت در سگ ها

دامپزشک شما ممکن است تغییراتی را در رژیم ورزشی سگ شما توصیه کند، به جای دویدن و پریدن، به ورزش های متوسط ​​مانند پیاده روی برگردید. تکنیک های ماساژ و فیزیوتراپی نیز ممکن است به راحتی سگ شما کمک کند. طب سوزنی ممکن است به بهبود برخی از بیماری‌هایی که باعث آسیت می‌شوند کمک کند یا حداقل باعث آرامش شود.